بود که یار نرنجد ز ما به خلق کریم*

مهربانیت فضا را معطر کرده
و من خوب میدانم این لطف ها پاداش من نیست
کرامت توست عزیزدل و جان
*عنوان از حافظ

خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی*

یکوقتی چنین شبی بیدار بودم از خدا بخوام سرنوشت بهتری برام رقم بزنه

حالا فهمیدم باید از خدا بخوام طاقت پذیرش تقدیری که صلاح میدونه بهم بده

درست مثل قهرمان امشب که با آگاهی از تقدیرش سحر به مسجد رفت؛ رضا به رضائک

* از حافظ

لیس کمثله شئ*

خدایا 

امشب مرا به خودت گره بزن

گره محکمی که باز نشود و گم نشوم.

*سوره شوری آیه 11

سلام نام شماست

خداجان!

خودت برای ما دست به دعا شو

سخت منتظریم که گشایشی شود تا امیدمان جان دارد

ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک*

نمیدونی چقدر دلم میخواد ببینمت , کجایی چرا نیستی آخه نمیگی ما بی تو ...
ببخشید بین صحبتتون؛ ولی اصلا به جا نمیارم!
می بینی؟ بدون سلاح هم میشه آدم کشت
*عنوان از حافظ

ما هر دو میجنگیم می میریم اما همو اصلا نمیشناسیم*

از دست دادن سخته حتی اگر یه دندون خراب رو بکشی
درسته از درد راحت میشی اما زبونت جای خالیشو پیدا میکنه و اونوقت...
مثل بدن یه ادم سرطانی که تومور بغل کرده و اجازه داده ریشه بزنه و بهش مواد مغذی میرسونه؛ حتی به قیمت زندگیش...
*عنوان از احمد امیرخلیلی

کودک نوپای علاقه

دوست داشتن مثل سایر اعضای بدن ما زخم میشه درد میگیره ضعیف میشه و حتی وسعت و رشد پیدا میکنه.

تو هم قرار منی هم تو بیقرار منی*

یکوقتی کسی را دوست داری و خودش شکل و عمق و حال دوست داشتنت را نمیفهمد!

در چنین وضعی میتوانی او را از دایره مهرت اخراج کنی و با علاقه ات به او آزادانه زندگی کنی.

*عنوان از جویا معروفی

صلاح کار کجا و من خراب کجا*

باید الان بنشینم به دعا که خداجان! میدانی که جانم به جانش بسته است
اما بر زبان و دلم مهر سکوت زدند ؛ فقط فکر میکنم به لحظه ای که خدا بعد از مرگ بغلمان کند و در گوشمان بگوید: سفر سختی بود؛ داشتم میدیدمت!
*عنوان از حافظ

سعدی این منزل ویران چه کنی جای تو نیست*

یک روز شکوهش آخرین امپراطوری جهان را در دلم ساخت
حالا اما هر چه سر میچرخانم خبری نیست.
جهان در امنیت و آرامش است و این بعد از ربع قرن زیستن بیش از اشتیاق یار و شکوه امپراطوری می ارزد.
*عنوان از سعدی