وقتی به چیزی میرسم همزمان با شادی؛ یه حس غریبی تو گوشم زمزمه میکنه: دل نبند؛ همیشگی نیست.

همیشه آماده از دست دادنم, یا حداقل ترسش رو دارم.

*از احمد غزالی